Dodatki mieszkaniowe
Dodatki mieszkaniowe
ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych
(Dz. U. z 2001r. Nr 71, poz. 734 z późn. zm)
Zgodnie z ustawą z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001r. Nr 71, poz. 734 z późn. zm). uprawnienia do dodatków mieszkaniowych przysługują osobom spełniającym równocześnie trzy następujące kryteria:
1. Posiadają tytuł prawny do zajmowanego mieszkania lub oczekują na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny.
O dodatek mieszkaniowy mogą starać się:
- najemcy i podnajemcy lokali mieszkalnych, stanowiących zarówno własność gmin jak i innych osób prawnych lub fizycznych,
- osoby zajmujące lokale na postawie spółdzielczego lokatorskiego lub własnościowego prawa do lokalu,
- właściciele mieszkań,
- właściciele budynków zajmujący mieszkania w tych budynkach,
- osoby oczekujące na przysługujące im lokale zamienne,
- osoby oczekujące na lokal socjalny przyznany przez sąd w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu,
- osoby oczekujące na lokal socjalny spełniające kryteria uprawniające do otrzymania lokalu socjalnego na terenie danej gminy.
2. Średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, nie przekracza 175% najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% w gospodarstwie wieloosobowym.
Dochód stanowią wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jest to dochód brutto czyli wraz z podatkiem. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego oraz zapomogi pieniężnej o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007r.
3. Powierzchnia użytkowa zajmowanego lokalu mieszkalnego nie przekracza powierzchni normatywnej o więcej niż 30% albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%.
Normatywna powierzchni użytkowej lokalu w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać dla:
1 osoby - 35m2,
2 osób - 40m2,
3 osób - 45m2 ,
4 osób - 55m 2 ,
5 osób - 65m 2 ,
6 osób - 70m 2 , a na każdą następną osobę zwiększa się o 5m 2 .
Normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, jeżeli jej niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju.
Wysokość dodatku mieszkaniowego
Dodatek mieszkaniowy stanowi różnicę pomiędzy wydatkami mieszkaniowymi przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego a wydatkami na ten cel poniesionymi przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości:
a) jeżeli dochód jest niższy od 150% najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% w gospodarstwie wieloosobowym:
- 15% dochodów gospodarstwa - w gospodarstwie jednoosobowym,
- 12% dochodów gospodarstwa - w gospodarstwie 2-4-osobowym,
- 10% dochodów gospodarstwa - w gospodarstwie 5-osobowym i większym.
b) jeżeli jest równy lub wyższy od 150% najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% w gospodarstwie wieloosobowym:
- 20% dochodów gospodarstwa - w gospodarstwie jednoosobowym,
- 15% dochodów gospodarstwa - w gospodarstwie 2-4-osobowym,
- 12% dochodów gospodarstwa - w gospodarstwie 5-osobowym i większym.
Rodzaje wydatków mieszkaniowych stanowiące podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz.1817 z późn. zm).
Do wydatków tych, w zależności od tytułu prawnego do zajmowania lokalu, zalicza się: czynsz, wydatki związane z kosztami eksploatacji i remontów ponoszone przez gospodarstwa domowe członków spółdzielni mieszkaniowych, zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną ponoszone przez gospodarstwa domowe właścicieli lokali mieszkalnych, z tym że do wysokości czynszu jaki byłby za taki lokal w gminie, a także (niezależnie od rodzaju zasobów) opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych.
W przypadku, jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego. Do obliczania ryczałtu przyjmuje się następujące wydatki:
- Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, za wydatek, stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 5 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na 1 m2 normatywnej powierzchni użytkowej lub faktycznej, jeżeli zajmowana jest mniejsza od normatywnej.
- Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody, za wydatek, stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 20 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na każdego członka gospodarstwa.
- Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego, za wydatek, stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 10 kilowatogodzin energii elektrycznej w gospodarstwie jednoosobowym według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej i stałych opłat miesięcznych, oraz równowartość 2 kilowatogodzin na każdą dodatkową osobę.
Kto przyznaje dodatki mieszkaniowe
Wnioski o dodatek mieszkaniowy wraz z deklaracją o dochodach gospodarstwa domowego wg wzoru zawartego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych należy składać w odpowiednim terytorialnie urzędzie gminy.
Dodatek mieszkaniowy przyznawany jest w trybie decyzji administracyjnej odpowiednio przez: prezydenta, burmistrza lub wójta od której wnioskodawcy służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Przyznany dodatek mieszkaniowy wypłacany jest zarządcy domu. Jedynie właściciele domów jednorodzinnych i lokatorzy mieszkań bez instalacji c.o.; c.w. lub gazu przewodowego mogą otrzymywać dodatek lub jego część z kasy gminy.
Możliwość odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego
Na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie o dodatkach mieszkaniowych Minister Infrastruktury wydał w dniu 27 grudnia 2001 r. rozporządzenie, które określa sposób przeprowadzania wywiadu środowiskowego, wzór kwestionariusza wywiadu oraz wzór oświadczenia o stanie majątkowym wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego, a także wzór legitymacji pracownika upoważnionego do przeprowadzenia tego wywiadu (Dz. U. Nr 156, poz. 1828).
Wywiad jest przeprowadzany w miejscu zamieszkania wnioskodawcy, w ramach tego wywiadu jest on zobowiązany złożyć oświadczenie o stanie majątkowym członków gospodarstwa domowego, w tym szczegółowe dane dotyczące posiadanych nieruchomości, ruchomości oraz zasobów pieniężnych, co pozwala na ocenę stanu majątkowego tego gospodarstwa.
W przypadkach, w których na podstawie przeprowadzonego wywiadu stwierdzona zostanie dobra sytuacja majątkowa gospodarstwa domowego, wskazująca, że wnioskodawca jest w stanie opłacać wydatki związane z zajmowanym mieszkaniem (domem jednorodzinnym) dodatku mieszkaniowego się nie przyznaje.